دروس رشته گردشگري(مجموعه هشتم)


راهنمای محلی
راهنمای موزه
راهنمای طبیعت گردی (اکوتوریسم)
راهنمای عمومی گرشگری




اكوتوريسم

اكوتوريسم سفري است مسئولانه به مناطق طبيعي كه منجر به حفظ محيط زيست شده و باعث بهبود كيفيت زندگي مردم محلي می گردد
اکوتوریسم که توریسم بومی شناختی(ecological
)نیز نامیده می شود شکلی از گردشگری است که جاذبه هایاکولوژیکی و منحصر به فرد اجتماعی را مورد توجه قرار می دهد . به عبارت ساده تر ،اکوتوریسم، مسافرت کردن داوطلبانه ی افراد به جاهایی است که میراث طبیعی ( گیاهی وجانوری ) و فرهنگی آنها به عنوان جاذبه های اول مطرح باشند و چنین گردشگری با اینسفرها راههای زیستن مطلوب در کره ی خاکی را یاد می گیرد : اکوتوریسم مسئول و متعهدشامل برنامه هایی خواهد بود که کمترین اثرات منفی را که در توریسم معمولی دیده میشود بر محیط به جا گذارد و در عین حال فرهنگ عموم مردم محلی را بهبود بخشد . بنابراین در اکوتوریسم نه تنها عوامل مهم محیطی و فرهنگی مورد ارزیابی قرار می گیرد، بلکه برنامه های پیشبردی و کاملی برای چرخه های بازیابی از طبیعت ، بهره وری ازانرژی ، حفاظت از منابع آبی و ایجاد فرصت های اقتصادی برای جوامع محلی ، نیز به طورجدی مورد توجه قرار می گیرند .

-در حالت ایده آل ،اکوتوریسم بایدبتواند معیارهای زیر را بر آورده کند  .
ـ محافظت از تنوع بیولوژیکی و تنوع فرهنگی از طریق محافظت اکوسیستم ها .
ـ بهبود برداشت پایدار از تنوع زیستیاز طریق ایجاد اشتغال برای افراد محلی
ـ تقسیم منابع اقتصادی حاصل ازاکوتوریسم  با جمعیتهای بومی و مردم محلی از طریق جلب رضایت آنها در سرمایهگذاریهای اقتصادی و امور مدیریتی مربوط به اکوتوریسم.
ـ توریسم در جاهایی که منابع طبیعی آندست نخورده و بکر باشد به شرط داشتن کمترین تأثیرات زیستی از اولویتهای بالاتریبرخوردار خواهد بود .
ـ به حداقل رساندن خسارات و تأثیرهایمنفی گردشگری .
ـ توانایی و فراهم کردن امکاناتی برایکاهش میزان ضایعات تجملی و امروزی .
ـ فرهنگهای محلی ، کلیه ی گیاهان وجانوران جزو جاذبه های اصلی در اکوتوریسم هستند .

 

سازمان جهاني توريسم World Tourism organization  (WTO)

 سازمان جهاني توريسم يكي از آژانس هاي وابسته به سازمان ملل متحد است .
در سال 1921 سازمان هاي غير دولتي توريستي د رشهر (هيگ ) سازماني را تحت عنوان « اتحاديه بين المللي سازمان هاي رسمي مسافرين » « IUOTO » تاسيس نمودند .
اين سازمان در سال 1967 با توجه به رشد صنعت توريسم خواهان تبديل شدن به يكي از موسسات وابسته به سازمان ملل مانند يونسكو و ايكائو گرديد .
مجمع عمومي سازمان ملل متحد در دسامبر 1969 تبديل اين سازمان به يكي از آژانس هاي وابسته به سازمان ملل را تصويب نمود .
در سال 1975  سازمان ياد شده به « سازمان جهاني توريسم » (WTO) تبديل و اولين اجلاس آن در شهر مادريد اسپانيا برگزار گرديد . مركز اين سازمان هم اكنون در همين شهر مستقر است .
سازمان جهاني توريسم داراي  141 كشور عضو از جمله جمهوري اسلامي ايران ميباشد .
در روز جهاني توريسم ( هشتم مهر 1383 ) آقاي فرانسيسكو فرانجيالي دبير كل سازمان جهاني توريسم در سفر كوتاهي به ايران ضمن ملاقات با رئيس جمهور اظهار اميدواري نمود كه ايران در آينده نزديك جايگاه شايسته خود را در صنعت توريسم جهاني كسب نمايد .
 

 

 
 

آموزش کسب مهارت در صنعت گردشگری به شرح ذیل :
گذراندن دوره هاي تورليدر ( راهنماي عمومي گردشگري ، راهنماي تور ، راهنماي طبيعت گردي و راهنماي محلي )
صدور بليط ، بازاريابي گردشگري ، مدير تور ، مدير اردو
گذراندن دوره هاي مدير فني و مديرعامل آژانس مسافرتي
آشنايي كامل با گردشگري الكترونيك
آشنايي با فرهنگ ها و آداب و رسوم ملل مختلف جهان
آشنايي با زبان هاي خارجي تخصصي گردشگري